در مجلسی، جمعی از یاران گرمابه و گلستان دهی حضور داشتند و بر سر آب باریکه ای برای دهقانان بحث و تبادل نظر می کردند. کسی که شاهراه آب از مزرعه ی او می گذشت گفت: (رساندن آب به مزارع دهقانان وظیفه ی ماست و ما خدمت گزاریم لیکن باید آن را هدفمند کنیم تا قطره آبی هدر نرود.) دیگری که او هم کانالی کبیر از شاهراه آب به مزرعه ی خود زده بود گفت: (آری، حرف حق همین است. نباید بگذاریم آب برود مال خودش. باید محافظتش کنیم.) شخص دیگری که کلی به مدرک دانشگاه فرنگستانش می نازید و پزش را به همه می داد و با کاغذش آب می خورد(!) فرمایش کرد: (woter . ok  مایع حیاط است. حدر نرود.)
و هی گفتند و هی شنیدند و هی خوردند و هی تصمیم گرفتند و هی دور همی تصویب کردند و می خواستند بروند که کسی که فکر می کرد سرش بی کلاه مانده و تنگه ی آبی که از شاهراه به مزرعه ی او می رسید پر پیمون نیست، به پا خاست و ناگهان نعره کشید: (این چه وضعش است. اینجا شایسته سالاری نیست. حق الناس را رعایت کنید) رندی در آن میان فغان برآورد: (خاموش بمان ای بی خرد، برو شکر خدای به جای آور که اینجا شایسته سالاری نیست که اگر اینچنین بود تو در این جایگاه نبودی!)

نتیجه اخلاقی: وقتی الکی ادعای داشتن مدرک تحصیلی معتبر می کنید سعی کنید کمتر حرف بزنید!

--------------------------
اتیکت :


دست به دست هم دهیم به مهر / میهن خویس را کنیم آزاد
----------------

وبلاگ دیگرم که طنز اجتماعی است با مطلبی با عنوان 77%